ITΑΛΙΚΗ ΜΑΦΙΑ: "ΤHE GODFATHER" ή "GOODFELLAS" ;

Aφορμή για τη σημερινή ανάρτηση αποτελεί μια δισέλιδη συνέντευξη στη χθεσινή Ελευθεροτυπία του κ. Νιέγκο Γκαμπέτα με τίλο: "Οι μαφιόζοι λατρεύουν τον Νονό του Κόπολα". Ο Γκαμπέτα είναι καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Κολέγιο Nuffield του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και ένας από τους πιο έγκυρους μελετητές της σικελικής Μαφίας.

Υποστηρίζει έμμεσα πλην σαφώς ότι από το 1972 -που γυρίστηκε το πρώτο μέρος της τριλογίας- και μετά οι ανά τον κόσμο μαφιόζοι (των Γιαπωνέζων και των Κινέζων συμπεριλαμβανομένων) νιώθουν με την ταινία αυτή κάποια επαγγελματική υπερηφάνεια. Το δε μουσικό θέμα της αποτελεί τη μουσική υπόκρουση στους πανάκριβους μαφιόζικους γάμους. Αναφέρει δε την περίπτωση κάποιου υπασπιστή του αρχηγού της Νεοϋορκέζικης Μαφίας που χρησιμοποιούσε διαρκώς ατάκες από την ταινία. Και προσθέτει ο Γκαμπέτα: "...Αλλά εκείνο που είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι καθώς έβλεπε στη μεγάλη οθόνη αυτό που θεωρούσε ότι ήταν η δική του ζωή, με έναν τρόπο αντλούσε μια αίσθηση νομιμοποίησης. Στα μάτια του, η ταινία έκανε τη ζωή του πιο αξιοσέβαστη από ό,τι τη θεωρούσε, με μια έννοια πίστευε ότι τον δικαίωνε."

Όπως δικαιώνει και μένα ο Γκαμπέτα που χρόνια τώρα, πέραν από την τεχνική της αρτιότητα τη σκηνοθεσία και το παίξιμο των ηθοποιών, πιστεύω ότι η κινηματογραφική τριλογία του Κόπολα αγιοποιεί κατά κάποιον τρόπο αυτά τα καθάρματα της Μαφίας που τα τελευταία χρόνια ξεσάλωσαν και πάνε και βυθίζουν στη Μεσόγειο σκάφη με πυρηνικά απόβλητα.

Θεωρώ ότι ο Σκαρτσέζε με το "GOODFELLAS" το 1990 απέδωσε πολύ πιο ρεαλιστικά τον χαρακτήρα αυτών των ανθρώπων. Δεν τους χαρίζεται καθόλου και δείχνει πολύ πιο αδρά τι φασιστοειδή και θρασύδειλα υποκείμενα είναι. Τι φαλλοκράτες του κερατά, ύπουλοι και μπαμπέσοι. Νομίζω δε επί πρόσθετα ότι ο Σκορτσέζε γύρισε την ταινία αυτή σαν απάντηση στον συμπατριώτη του Κόπολα και για να αποκαταστήσει κάπως τα πράγματα. Επιτρέψτε μου δε να θεωρώ το Σκορτσέζε πιο "Ιταλό" και πιο ενημερωμένο πάνω σε αυτά τα ζητήματα.

Xόρχε Λουίς Μπόρχες: Η Μαγεία της Γραφής!!!

.
.
" Ένας άνθρωπος βάζει σκοπό της ζωής του να ζωγραφίσει τον κόσμο. Χρόνια ολόκληρα γεμίζει μια επιφάνεια με εικόνες από επαρχίες, βασίλεια, βουνά, κόλπους, καράβια, νησιά, ψάρια, σπίτια, εργαλεία, άστρα, άλογα, κι ανθρώπους. Λόγο πριν πεθάνει, ανακαλύπτει ότι αυτός ο υπομονετικός λαβύρινθος των γραμμών σχηματίζει την εικόνα του προσώπου του".
Χ. Λ. Μπόρχες



"Μπόρχες σημαίνει, για τα εκατομμύρια των φανατικών του αναγνωστών σε όλο τον κόσμο, ένα σύμπαν δημιουργημένο από την αρχή με τα υλικά που πλάθονται τα όνειρα" γράφει στο οπισθόφυλλο το ογκώδες βιβλίο του "ΑΠΑΝΤΑ ΠΕΖΑ" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Ελληνικά Γράμματα" στην 6η έκδοση του παρακαλώ (πράγμα πρωτοφανές για τέτοιο βιβλίο) και εντός του οποίου έχω βυθιστεί "αύτανδρος" και το απολαμβάνω, διαβάζοντας πολλές φορές για δεύτερη και τρίτη φορά, κείμενα που είχαν κυκλοφορήσει παλαιότερα σε τμηματικές εκδόσεις. Ένα βιβλίο κόσμημα για κάθε βιβλιοθήκη για το οποίο νιώθω την ανάγκη να σας το συστήσω ανεπιφύλακτα.

ΚΑΙ ...ΤΩΡΑ ΤΕΧΝΗ: ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!!

Είδαμε προχθές με τη γυναίκα μου ένα πραγματικό αριστούργημα, την ταινία του Γιόζι Γιαμάντα: "ΚΑΜΠΕΪ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ" και νιώθω την ανάγκη να σας τη συστήσω ανεπιφύλακτα και με πολλή θέρμη, γιατί νομίζω ότι πέρα από την καλλιτεχνική της αξία και την αισθαντική της διάσταση με την έντονη συγκίνηση και την ανθρωπιά της, είναι και μια ταινία μακριά από αυτές τις προβλέψιμες "αμερικανιές" με τα τυποποιημένα στυλ και τις "μαγκιές" των πρωταγωνιστών τους. Το άσχημο είναι όμως πως η ταινία αυτή -εδώ φαίνεται και το κατευθυνόμενο από τους διανομείς, σύστημα μας- παίζεται μόνο σε μία αίθουσα: στον κινηματογράφο ΕΛΛΗ της οδού Ακαδημίας. Άσε που για μένα είναι και κάτι σαν πράξη αντίστασης το να βλέπουμε που και που και μη αμερικάνικες ταινίες!
.



ΚΑΜΠΕΙ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ
( Ηθικές αρχές και συναισθήματα που θάλλουν μέσα στο μιλιταριστικό κλίμα του ’40. )
.
Story: Ιαπωνία, Φεβρουάριος του ’40. Μέσα στο μιλιταριστικό πνεύμα που διακατέχει τους (διψασμένους για την κατάκτηση της Ασίας) ιάπωνες, ένας καθηγητής συλλαμβάνεται και φυλακίζεται για τις προοδευτικές πεποιθήσεις του. Υπομένοντας τη μισαλλόδοξη συμπεριφορά της κοινωνίας, η γυναίκα του και οι δύο του κόρες του (που παρακολουθούμε κυρίως τη ζωή τους) βρίσκουν παρηγοριά στη θερμή υποστήριξη και παρουσία ενός παλιού φοιτητή-θαυμαστή του καθηγητή, ανομολόγητα ερωτευμένου με την κυρία Καμπέι. [Βασισμένο σε αυτοβιογραφική νουβέλα τού, επί πολλά χρόνια συνεργάτη του Κουροσάβα, Τερούγιο Νογκάμι. Υποψηφιότητες: Golden Berlin Bear Award - 2008, Berlin International Film Festival].
Focus: Ο Γιόζι Γιαμάντα (με ογδόντα περίπου ταινίες στο ενεργητικό του, φίλος και συνεργάτης του Κουροσάβα) τα τελευταία χρόνια έγινε δικαίως αγαπητός στους σινεφίλ με τις ταινίες του «Twilight Samurai» και «Hidden Blade». Και στην τωρινή του ταινία αφενός μεν κριτικάρει (χωρίς στόμφο) την κουλτούρα της «πολεμικής αρετής» σε νεότερους μετα-σαμουράι χρόνους, αφετέρου κοιτάζει τα πράγματα έτσι όπως βιώνονται μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον. Χωρίς μελοδραματισμούς, οι χαρακτήρες και τα αισθήματα εξετάζονται με τη γνώριμη ιαπωνική διακριτικότητα: όχι τόσο ελλειπτικά, όσο στην κλασική εποχή του σινεμά τους, με τους διαλόγους κομμάτι πιο πλούσιους, λίγο πιο κοντά στο παλιό αμερικανικό δράμα. Η πρωταγωνίστρια Μιράι Σίντα θραύει προσεκτικά το «αδιαπέραστο» παραδοσιακό προσωπείο, δείχνοντας την πίκρα, την οργή ή τις στιγμές μιας ανάσας. Εννοείται ότι όλα είναι δοσμένα μέσα από άψογα κάδρα και «ρετρό» φωτογραφία. Σενάριο: Γιόζι Γιαμάντα - Εμίκο Χιραμάτσου (βασισμένο σε βιβλίο του Τέρουγιο Νογκάμι)
Χαρακτηριστικά
Ξένος Τίτλος:
Kabee / Kabei: Our Mother
Κατηγορία:
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ
Σενάριο:
Γιόζι Γιαμάντα, Εμίκο Χιραμάτσου
Σκηνοθεσία:
Γιόζι Γιαμάντα
Διάρκεια:
92'
Παραγωγή
Χώρα:
Ιαπωνία
Έτος:
2008
Ηθοποιοί

Μιράι ΣίνταΣαγιούρι ΓιοσινάγκαΤατανόμπου Ασάνο

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΙΣ... ΜΕΡΕΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ!!!

Τα τελευταία χρόνια με τα exit-poll οι δημοσκόποι και τα κανάλια μετέτρεψαν σε διαδικασία πατ-κιουτ κάτι που παλιά κρατούσε όλη τη νύχτα. Με το κλείσιμο της κάλπης, υψώνουν στις οθόνες μας κάτι χρωματιστά παλούκια: τόσο ο ένας τόσο ο άλλος τόσο οι υπόλοιποι και το μόνο που μένει για μετά είναι οι …αποκλίσεις! Ενώ παλιά, ιδίως στις μέρες του ραδιοφώνου, όλη αυτή η μακρόσυρτη ροή των αποτελεσμάτων συνιστούσε μια ηδονική μυσταγωγία που κράταγε μέχρι το πρωί. Και στα χωριά με τα λιγοστά ραδιόφωνα μαζευόντουσαν οι άνθρωποι κατά ομάδες στα μαγαζιά και στα καφενεία και άκουγαν χωριά νομούς και περιφέρειες. Από κοντά και εμείς οι μαθητές που εκμεταλλευόμασταν την αργία της επομένης. Άλλες εποχές και άλλες καταστάσεις για τις οποίες παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο μου: «Τα Φορτηγά και Άλλες Ιστορίες»

«…Από το κρεμασμένο μεγάφωνο της Φίλιπς στο «Ζυθοζαχαροπλαστείον Αστόρια» που τα κυριακάτικα απογεύματα έβαζε τις ποδοσφαιρικές αναμεταδόσεις, μεταδίδονταν και τα εκλογικά αποτελέσματα. Το βράδυ των εκλογών το κρεμούσαν έξω από το μαγαζί και από κάτω συνωστιζόταν ένα πλήθος από άντρες που αδημονούσαν, κάπνιζαν αρειμανίως και σήκωναν ψηλά το κεφάλι για να ακούνε καλύτερα. Ανακατεμένοι και εμείς μαζί τους, περιεργαζόμασταν τις αντιδράσεις τους και ακούγαμε τα σχόλια τους. Τα πρώτα «έλαβον» που θυμάμαι είναι από τις εκλογές του ’61. Στην αρχή έλεγε τα μικρά χωριά και όλο γελούσαν οι ΕΡΕτζήδες με τη νίλα της ΕΔΑ. Πιο πολύ τους ξετρέλαινε εκείνο το «είς», η μία ψήφος δηλαδή που τότε ήταν… αρσενικού γένους. Έλεγε π.χ. το μεγάφωνο: …έλαβον ΕΡΕ: εξήκοντα, Ένωσις Κέντρου: είκοσι, ΕΔΑ: είς …και καρ…καρ…τα γέλια από κάτω. Γέλια όμως που κόπαζαν μόλις άρχιζε να λέει τις μεγάλες πόλεις και μετατρέπονταν σε μουγκρητά και γαμωσταυρίδια μόλις έπιανε την Καισαριανή το Βόλο και τον Πειραιά.
Το Νοέμβρη του ’63 και το Φλεβάρη του ’64, με τις δυο απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις, είχαμε ζήσει μια άγρια εκλογική περίοδο. Εμείς στην οικογένεια μας ήμασταν με την ΕΡΕ για δυο πολύ σημαντικούς λόγους: ο ένας γιατί είχανε σκοτώσει οι αντάρτες το θείο μου τον Αποστόλη και ο άλλος –και δεν το λέω ειρωνικά- γιατί ο οικογενειακός μας προϋπολογισμός είχε ανάγκη πιστώσεων και δανεικών από εμπόρους-κομματάρχες.
Από τη νύχτα των εκλογών του ’63 θυμάμαι το φωτισμένο καντράν του Telefunken και τα «έλαβον» μέσα στο κοινοτικό κατάστημα του χωριού. Εγώ σκυμμένος πάνω σε ένα μακρύ τραπέζι με ένα πάκο χασαπόχαρτα ένα μολύβι Faber και μια ξύστρα. Να ξύνω και να γράφω να γράφω και να μην τελειώνω, νούμερα! νούμερα! νούμερα! Εκλογικά τμήματα, περιφέρειες, επικράτεια και να δίνω τα χαρτιά δίπλα στον μπαρμπα-Αγγελή τον Πρόεδρο, που με βαθιές ρουφηξιές, φουμάριζε διαρκώς τα «Έθνος Εξαιρετικά». Και ενώ στην αρχή ήταν μαζεμένοι και άλλοι ομοϊδεάτες που στέκονταν όρθιοι και άκουγαν, όσο προχώραγε η νύχτα και διαγραφότανε η ήττα, αραίωνε το ακροατήριο και πύκνωναν οι ρουφηξιές του Προέδρου και το ντουμάνι!
Κάποια στιγμή μείναμε οι δυο μας. Είχαν σιγήσει τώρα και τα καφενεία. Ακουγότανε μόνο το χρατς…χρατς…χρατς…του μολυβιού πάνω στην τραχιά επιφάνεια του χασαπόχαρτου και η φωνή του εκφωνητή που μέσα από το τρεμάμενο μεταξωτό ύφασμα, έβγαινε με εκείνον τον παράξενο τρόπο που ακούγονταν τη νύχτα τα ραδιόφωνα: αυτόν, δηλαδή, που σιγά-σιγά ο ήχος δυνάμωνε και σιγά-σιγά χανότανε!
Κάποτε ακούστηκαν τα κοκόρια και άρχισε να χαράζει το πρώτο φως. Τα μάτια μου βάραιναν, το μολύβι κόντευε να σωθεί και τότε πια δειλά- δειλά ψιθύρισα:
--- Μπαρμπ-Αγγελή Χάσαμε!
Δεν απάντησε αμέσως. Τράβηξε άλλη μια βαθειά ρουφηξιά, κοίταξε πάλι το τελευταίο χαρτί που του είχα δώσει και ξεφυσώντας τον καπνό, μου απάντησε με σιγανή και ήρεμη φωνή:
--- Μη βιάζεσαι, παιδί μου! Εκκρεμούν ακόμη η Λακωνία και η Ροδόπη!»


Δημήτρης Κουκουλάς

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ...ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ!!!

Επειδή σας κούρασα τώρα τελευταία με βαριά θέματα είπα σήμερα να σας χαλαρώσω λιγάκι και μάλιστα χωρίς να μπω στον κόπο να συγγράψω κάποιο σπαρταριστό κείμενο: απλούστατα σας παραθέτω αυτούσιο και χωρίς σχόλια το βιογραφικό υποψηφίου βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στο νομό Μεσσηνίας, έναν αγροτικό νομό της Χώρας μας που δοκιμάζεται άγρια από την κρίση!

______________________________________________________________________________

.

.

.

.

.

.

Ευστράτιος Ιωαν. Καλογερέας
Συνοπτικό Βιογραφικό Σημείωμα

· Γεννήθηκε στην Καλαμάτα 19-4-1951.

· Υπήρξε μαθητής του 11ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας, του Α΄ Γυμνασίου Αρρένων (1962-66), και του Β΄ Γυμνασίου Αρρένων 1966-68 (… στη γειτονιά μου την παλιά είχα ένα φίλο…!!).

· Φοίτησε στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από τον Οκτώβριο του 1969 μέχρι τον Μάρτιο 1970, και για την ακρίβεια μέχρι την ημέρα κατά την οποία :

· Είχε τη φαεινή ιδέα να σχολιάσει, μέσα στο Αμφιθέατρο, κατά τη διάρκεια του μαθήματος, και "ενώπιον" της ολομέλειας των πρωτοετών φοιτητών, την παρεμπίπτουσα απολογητική άποψη ενός καθηγητή της μαθηματικής Ανάλυσης "Τι να κάνομε, κύριοι, η Ελλάς είναι χώρα πτωχή", με την εξής σιβυλλική έκφραση:
«Με συγχωρείτε, κύριε καθηγητά, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς. Δεν είναι η Ελλάς χώρα πτωχή, αλλά οι Έλληνες πτωχός λαός !!».
Διετέλεσε φοιτητής της Σχολής Κοινωνιολογίας – Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Φλωρεντίας, από τον Οκτώβριο 1970 μέχρι τον Νοέμβριο 1973 οπότε, ως παρεπιδημών, αλλά όχι ακριβώς παρατυχών, εις την Ιερουσαλήμ, "επέλεξε" να συνεχίσει τις σπουδές από τον "εσωτερικό" περίβολο του Ε.Μ.Π, και κατόπιν από τις τάξεις του Σώματος Διαβιβάσεων του Ελληνικού Στρατού.
Περισσότερο από κάθε τι άλλο, εξ όλων αυτών που κατάφερε, μέσα από πολυπληθείς ταλαιπωρίες και αντιξοότητες, να μάθει, κατά τη διάρκεια της πολιτικής αλλά και ακαδημαϊκής θητείας του στην Εσπερία, σημάδεψαν τη σκέψη και τη ζωή του, οι εξής φράσεις ενός Ιταλού καθηγητή του:
· Νεαρέ μου, εσύ είσαι, κατά πάσα πιθανότητα, ο πιο αλαζονικός από τους ημιμαθείς (!!) Έλληνες στοχαστές της Ελληνικής φοιτητικής διασποράς της Τοσκάνης.
Είμαι σίγουρος ότι, χάρις σε κάποιον ανθρώπινο τύπο σαν εσένα, ο Nietzsche εμπνεύσθηκε το εξής μεγαλειώδες απόφθεγμα:

· Η αξία κάθε ανθρώπου είναι ευθέως ανάλογη της ποσότητας της Αλήθειας που μπορεί να απορροφήσει !!
Εσείς οι Έλληνες είσαστε, άλλοι κατευθείαν και άλλοι δια της τεθλασμένης, απόγονοι των πιο ένδοξων προγόνων που υπήρξαν, υπάρχουν, ή και θα υπάρξουν ποτέ στην ιστορία!!! Μόνο που, πολύ φοβάμαι ότι, ελάχιστοι από εσάς δείχνουν να συνειδητοποιούν τι ακριβώς σημαίνει αυτό.
Υπήρξε μέλος του ΠΑΣΟΚ, "άτυπα" (λόγω στρατιωτικής θητείας) από τον Σεπτέμβριο του 1974 μέχρι τον Οκτώβριο του 1976, και νομότυπα από τον Νοέμβριο του 1976 μέχρι σήμερα. Διετέλεσε επ’ ολίγον Γραμματέας της Τ.Ο. Καλαμάτας, και επί διετία μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της Οργάνωσης Χώρου Εργασίας ΑΤΕ μέχρι το Νοέμβριο 2008.
Εργάζεται από τον Μάρτιο του 1980 στην Αγροτική Τράπεζα, όπου διετέλεσε επί πενταετία Προϊστάμενος του Τμήματος Διαχείρισης Συναλλάγματος, επί δεκαετία (1995-2004) Προϊστάμενος του Τμήματος Απασχόλησης της Διεύθυνσης Ανθρώπινου Δυναμικού, και έκτοτε Υπεύθυνος Έργου της Διεύθυνσης Διαρκούς Βελτίωσης της ΑΤΕ bank.
Είναι παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Νιάρχου και έχουν ένα γιο, 19 ετών, τον Γιάννη, σήμερα φοιτητή της Νομικής Σχολής Αθηνών.
Στην Αγροτική Τράπεζα προσλήφθηκε ύστερα από Πανελλήνιο γραπτό Διαγωνισμό, ο οποίος έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1978, και ολοκληρώθηκε, ύστερα από μακρόσυρτη και περιπετειώδη διαδικασία παρασκηνιακών αντεγκλήσεων, με τις διοικητικές πράξεις πρόσληψης των επιτυχόντων, το Μάρτιο του 1980.
Είχε όμως δρομολογηθεί από το καλοκαίρι του 1978, ύστερα από ρητή εξουσιοδότηση του τότε πρωθυπουργού, (Κ. Καραμανλής ο πρεσβύτερος) προς τον τότε διοικητή της ΑΤΕ (Αδαμάντιος Πεπελάσης) να απευθύνει προς έναν τότε "συναρμόδιο" υπουργό την εξής ανεπανάληπτη φράση:
Ή με αφήνεις να κάνω το Διαγωνισμό όπως πρέπει, για να πάρει η Τράπεζα και χίλιους νέους υπαλλήλους, που θα ξέρουν αρκετά καλά "πώς και τι", ή έρχομαι και σου πετάω το τραπέζι το χαρτί της παραίτησής μου, και βάλε μετά εσύ τους κλητήρες σου να κουμαντάρουν την Τράπεζα !!
Έχει σαν κύριο χόμπυ το σκάκι, στα πλαίσια του οποίου διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του Ναυτικού Ομίλου Καλαμάτας "Ο Ποσειδών", και επί πενταετία πρωταθλητής του αντίστοιχου αγωνιστικού Τμήματος.
Ασχολείται, σε ερασιτεχνική βάση, με την συναισθηματική – αλυτρωτική στιχουργία, και κυρίως, με τη λαογραφική, ιστορική και επιχειρησιακή "ανάλυση δεδομένων" !!
Έχει ήδη δημοσιεύσει, μερικά από τα πιο πάνω εκδοτικά στοιχεία, βασικά με τη μορφή μακροσκελών επιστολών, ή και συνοπτικών άρθρων, είτε στον τοπικό Τύπο, είτε στο Περιοδικό της ΑΤΕ Πολιτιστική Αναζήτηση.

Εκλογικό Κέντρο: Αντωνοπούλου 10 (πεζόδρομος), τηλ. 27210 96590