Κατακλυστήκαμε από διαφημίσεις ελληνικότητας ακόμη και των ... πολυεθνικών εταιριών!!!

Τις τελευταίες μέρες, από τις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες, κατακλυζόμαστε από έναν ορυμαγδό διαφημίσεων που όλες τους προβάλλουν την ελληνικότητα των διαφημιζομένων επιχειρήσεων. Βλέπουμε τις γαλανόλευκες να κυματίζουν κάτω από το λογότυπο τους και στα κείμενα τους σε σημείο υπερβολής να τονίζεται διαρκώς η αφοσίωση τους στον Έλληνα παραγωγό και τον Έλληνα καταναλωτή! Μια τυροκομική, μάλιστα, από αυτές κάνει και ιστορικές αναφορές στα ιερά και τα όσια της φυλής μας θυμίζοντας έντονα προεκλογικό διαφημιστικό σποτ της Χρυσής Αυγής. Φαίνεται ότι οι ειδικοί αναλυτές τους, βλέπουν κάποια στροφή των καταναλωτών προς την ελληνικότητα των προϊόντων η οποία προέρχεται είτε από τη σχετική θεματολογία διαφόρων αναρτήσεων του διαδικτύου είτε από την αυθόρμητη και πολύ σωστή -θα πρόσθετα εγώ- αντίδραση του κόσμου στη δύσκολη οικονομική συγκυρία της χώρας μας και απλά σπεύδουν να τα εκμεταλλευτούν. Εκείνο όμως που ξεπερνάει και τα σύνορα της επιστημονικής φαντασίας είναι ότι στο χορό αυτόν έχουν μπει και καραμπινάτες πολυεθνικές εταιρίες -όνομα και μη χωριό- με την ίδια συνθηματολογία και τις ίδιες εθνικές αναφορές που σε κάνουν να τσιμπιέσαι αν είσαι ξύπνιος ή αν κοιμάσαι!!!

Χτύπησες ρε Λαφαζάνη την κρίσιμη στιγμή!!!

Και δεν νοιάστηκες καθόλου για τους χιλιάδες συντρόφους σου τον ανώνυμο κόσμο του Σύριζα που κάθε μέρα αγωνίζονται στις συνοικίες και τις γειτονιές στα χωριά και στις πόλεις για ένα χαμόγελο για μια ελπίδα σε αυτό τον έρημο τόπο που τον ρημάξανε, και έρχεσαι τώρα που ο κυβερνητικός συνασπισμός κλυδωνίζεται, να μετατρέψεις όλον αυτό το κόσμο σε Σίσυφους. Φτου κι' απ' την αρχή. Με μια ακατανόητη τορπίλη ότι δεν μπορούμε τάχα να κυβερνήσουμε δίνεις φιλί ζωής στους παραπαίοντες και βρυχηθμούς λεόντων στις κότες των καναλιών ενώ ξέρεις πολύ καλά ότι εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν μπαίνει θέμα κυβέρνησης με την έννοια αυτού που κάνουνε οι άλλοι αλλά μιας στοιχειώδους επαναλειτουργίας των κοινωνικών δομών του κράτους που καταργήθηκαν από τους τροϊκανούς και αυτό με τη συμμετοχή του κόσμου αυτή τη συμμετοχή Παναγιώτη μου που ούτε μπορεί να προβλεφθεί στις λεπτομέρειες της και στις διαστάσεις της από πριν και που εσύ την αγνοείς σαν παράμετρο και λογαριάζεις τα πράγματα με τα τρέχοντα μέτρα και σταθμά και εκείνο το έρημο "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός" το στέλνεις περίπατο. Και θα θέλεις κιόλας με αυτά που λες να μείνουμε και να αγωνιζόμαστε. Για να κάνουνε τι ρε Παναγιώτη; Οι καιροί ου μενετοί ζούμε πρωτοφανέρωτες καταστάσεις ο κόσμος περιμένει και συ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος που η ιστορία το έφερε να σηκώνει αυτή τη στιγμή τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού έρχεσαι και λες ότι δεν γίνεται τίποτα. Τι κριμα! Και δυο φορές ...τι κρίμα! γιατί γεράσαμε στην Αριστερά και ξέρουμε πολύ καλά ότι τα κίνητρα σου Παναγιώτη μου είναι ταπεινά!

Σημείωση: άκουσα τις εξηγήσεις του στο Κόκκινο και δυστυχώς είναι μία από τα ίδια της ...λαφαζάνειας τακτικής (ναι μεν αλλά είπα ξείπα παρεξηγήθηκα).

Βρέθηκε, τελικά, η φόρμουλα συμφωνίας για τη ΔΗΜΑΡ!!!

Μετά από τις πολύωρες συσκέψεις και αναζητήσεις βρέθηκε τελικά λύση στο πρόβλημα της εμπλοκής με τη Δημάρ στα εργασιακά και ανοίγει πλέον ο δρόμος για την ψήφιση και αυτών των μέτρων από τους τρείς κυβερνητικούς εταίρους. Σύμφωνα με έγκυρες και ασφαλείς πληροφορίες μας η λύση που επιλέχτηκε τελικά για τα δύο καφτά εργασιακά ζητήματα που εμπόδιζαν τη συμφωνία είναι η εξής:

1. Επεκτασιμότητα της ισχύος της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

 Την αποδέχτηκαν οι Τροϊκανοί  αλλά με τον όρο η επεκτασιμότητα αυτή να ακολουθεί τη γεωφυσική κατάσταση της κάθε περιοχής και την κλίση του εδάφους και ανάλογα με τις ανηφόρες και κατηφόρες που θα μεσολαβούν στην πορεία της να εξαρτάται και η ισχύς της. Κάτι δηλαδή σαν την κίνηση του νερού. Και προς αποφυγή  παρεξηγήσεων δόθηκαν από το υπουργείο Εργασίας πολλά παραδείγματα μεταξύ των οποίων και αυτό της περιοχής των Οινοφύτων όπου η σύμβαση δεν θα ισχύει καθώς η προσπέλαση της σε αυτήν εμποδίζεται κατά τη μεριά της Αθήνας από εκείνη την ανηφορίτσα της Νέας Φιλαδέλφειας και κατά τη μεριά της Λαμίας από την ανηφόρα πριν την Υλίκη.

2. Επίδομα Γάμου

Και εδώ φαίνεται να έκανε ένα βήμα πίσω η Τρόϊκα και να έριξε λίγο νερό στο κρασί της καθώς αποδεχτηκε ότι αφού ο σκοπός του επιδόματος είναι η ενίσχυση της μακροβιότητας των οικογενειακών δεσμών, αυτό να καταβάλλεται στο γήρας με την ολοκλήρωση αυτής της μακροβιότητας για την οποία η προσμονή του να λειτουργεί ως δέλεαρ. Έτσι αποφασίστηκε όπως το επίδομα γάμου να καταβάλλεται μετά τη συνταξιοδότηση και να ισούται προς το 10% του ποσού της συντάξεως.

Μετά την εξέλιξη αυτή διάχυτη είναι η ικανοποίηση στους κόλπους της Δημοκρατικής Αριστεράς κάτι που φαίνεται στη σύντομη δήλωση του προέδρους της κ. Κουβέλη: "Είμαστε κόμμα της Αριστεράς και το αποδείξαμε!". Στο ίδιο κλίμα αλλά με αρκετές αναφορές εναντίον του Σύριζα κινήθηκαν και οι δηλώσεις των τηλεστελεχών της Χατζησωκράτη Μπίστη και Παπαδόπουλου.

Υπάρχει λόγος σοβαρός που επιμένει η Τρόϊκα!!!

Ακούω τις βαθυστόχαστες αναλύσεις των ...φωστήρων της τηλεόρασης για την επιμονή των τροϊκανών στο ξεθεμελίωμα και των τελευταίων εργασιακών κατακτήσεων που απέμειναν και όλοι συμπίπτουν στην εκτίμηση ότι αυτό γίνεται τάχα μου από γινάτι για να μας τιμωρήσουν αφού στην πράξη: εδώ και πολύ καιρό όλα τα δικαιώματα αυτά είναι καταπατημένα και ούτε τριετίες ισχύουν ούτε συλλογικές συμβάσεις ούτε άδειες ούτε τίποτα, οπότε τι νόημα έχουν κάποιες νομοθετήσεις και μάλιστα την τελευταία στιγμή; Εγώ νομίζω πως έχουν και ότι αυτό γίνεται μετά από απαίτηση του κ. Δασκαλόπουλου και του ΣΕΒ  γιατί οι μεγάλες εταιρίες -έχω εργαστεί σε αμερικάνικη πολυεθνική και κάτι ξέρω από το θέμα- φροντίζουν πάντα να είναι σύννομες με την τυπική εργασιακή νομιμότητα μιας και μέσω των δυνατοτήτων τους για υπο- ή υπέρ- τιμολογήσεις και μεταφορές εσόδων και εξόδων μεταξύ μητρικών θυγατρικών και υποκαταστημάτων μπορούν να κάνουν ... τη δουλειά τους καλύτερα! Ιδίως αυτές που παράγουν προϊόντα πλατιάς κατανάλωσης προσέχουν πολύ τη δημόσια εικόνα τους και αποφεύγουν κακοτοπιές, γιατί για φανταστείτε τον αντίκτυπο που θα έχει στις πωλήσεις τους μια δημοσίευση σχετικής παρανομίας που θα αφορά την Κόκα-Κόλα ή την Άμστελ; Μόνο που τον τελευταίο καιρό μετά την καταπάτηση που λέγαμε άρχισαν να νιώθουν την απειλή ενός ανεξέλεγκτα χαμηλού εργατικού κόστους των παρανομούντων ανταγωνιστών τους και για να είναι κατοχυρωμένοι να κάνουν τα ίδια, ζήτησαν οι άνθρωποι τη νομιμοποίηση αυτού του ... Μεσαίωνα!

Μικρής Κινεζούλας συνέχεια και μια τσάτρα-πάτρα πρόταση για το τι να κάνουμε!!!

Στην ταινία του Ν. Νικολαΐδη «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα» κυριαρχούσε η φοβερή ατάκα: «Όλα άρχισαν όταν εκείνος ο καταραμένος ο Πέρρυ Κόμο τραγούδησε τη Γκλεντόρα!». Κάτι που για το λούκι που τραβάμε τα τελευταία τρία χρόνια οι περισσότεροι λαοί της Ευρώπης μπορεί να παραφραστεί σε: «Όλα άρχισαν όταν εκείνοι οι καταραμένοι Ρέιγκαν και Θάτσερ κατόρθωσαν να περάσουν την κατάργηση των δασμών μεταξύ των κρατών και την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και εμπορευμάτων». Αυτό που ονομάστηκε δηλαδή Παγκοσμιοποίηση ή Παγκόσμιος Καπιταλισμός. Ή για να το πούμε καλύτερα: Παραγωγή των εμπορευμάτων εκεί που υπάρχουν τα φτηνά εργατικά χέρια και πώληση τους εκεί που υπάρχουν τα ακριβά με την υψηλή αγοραστική δύναμη και το μεγάλο κέρδος. Μια φοβερή επανάσταση για τα δεδομένα του καπιταλισμού που με την πτώση του Σοβιετικού μπλοκ και την μετατροπή της Κίνας σε στυγνή καπιταλιστική υπερδύναμη πήρε τη μορφή  θριάμβου για τη Δύση και οι οικονομολόγοι της έφτασαν στο σημείο να μιλάνε για το τέλος της ιστορίας και  της ταξικής πάλης, μια λεωφόρος διαρκούς ανάπτυξης και ευημερίας ξανοιγόταν μπροστά μας! Μόνο που αυτό το αλισβερίσι έκρυβε έναν θανάσιμο κίνδυνο: η προς ανατολάς φυγή των κεφαλαίων για επένδυση άφηνε πίσω ανεπούλωτες πληγές στην αγοραστική δύναμη των καταναλωτών και στην ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας που με μαθηματική ακρίβεια μας οδήγησε στο να την … κάτσουμε τη βάρκα, ένα φαινόμενο που χάρις στο πλαστικό χρήμα των τραπεζών άργησε πολύ να εκδηλωθεί. Ένα φαινόμενο που στη χώρα μας έχει την πιο γλαφυρή αποτύπωση αφού τα νούμερα δείχνουνε πολύ καθαρά πως μέσα σε τριάντα περίπου χρόνια μια οικονομία που μας εξασφάλιζε αυτάρκεια ή ακόμη και εξαγωγές σε είδη όπως τα τρόφιμα (κρέας, λάδι,  σιτηρά, πουλερικά, τυροκομικά) οικοδομικά υλικά και  ένδυση, για αναφέρω τους τρεις κυριότερους κλάδους της ανθρώπινης επιβίωσης, έφτασε σήμερα να εισάγει τα πάντα και ψάξε μετά για θέσεις εργασίας! Μέχρι εδώ είναι οι διαπιστώσεις που όπως θα έχετε καταλάβει διαπνέονται από μια τσάτρα-πάτρα με τάσεις καφενείου προσέγγιση και με την ίδια παρεξηγήσιμη μέθοδο θα περάσουμε και στις προτάσεις γιατί «σιγά μην κλάψω σιγά μη φοβηθώ» τους καθ’ ύλην αρμόδιους οικονομολόγους που επί τρία χρόνια τώρα όλο περισπούδαστες αναλύσεις μας κάνουν για την επόμενη μέρα  και όλο τα γεγονότα τους διαψεύδουν και αντί να πούνε «αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια» που ήξερες μιλάνε για …ανάπτυξη αυτή την ξεφτιλισμένη ανάπτυξη του καταναλωτισμού που ξέρουμε αυτή που ξετίναξε το περιβάλλον και που σίγουρα δεν θα ξανάρθει και ευτυχώς δηλαδή, αλλά θα πρέπει να γίνει μια διόρθωση σε εκείνο που ξεκίνησε τότε στραβά και μιας αυτό για το τότε είναι πια δύσκολο ακόμα και στα έργα επιστημονικής φαντασίας όπως στο Looper που παίζεται τώρα στους κινηματογράφους  και γυρίζει ο πρωταγωνιστής 30 χρόνια πίσω για να διορθώσει τα μετέπειτα γεγονότα, νομίζω ότι το μόνο που μας απομένει είναι να υψώσουμε πάλι τους δασμούς στα σύνορα μας και να στραφούμε στην κτηνοτροφία οικιακών ή μικρών μονάδων να μην ψαρέψουμε για δυο χρόνια και να γεμίσουνε οι θάλασσες μας ψάρια  να ξωπετάξουμε την Monsanto και να επιστρέψουμε στα πεντανόστιμα κηπευτικά μας και τα φρούτα μας, να σπέρνουμε πάλι σιτάρι και βρώμη που δεν θέλουν πότισμα και να γκρεμίσουμε εκείνα τα ενεργοβόρα και υδροβόρα τουριστικά μεγαθήρια των βραχιολιών και να φτιάξουμε ήπιας παρέμβασης τουρισμό και να αξιοποιήσουμε όλους τους αρχαιολογικούς μας χώρους τα αρχαία μας θέατρα και όποιος θέλει ας έρθει που θα έρθει σε αυτό το όμορφο  περιβάλλον που θα διαθέτουμε, ένα περιβάλλον που θα μπορεί να αποκληθεί ελκυστικό και όχι να αποκαλούν έτσι τα μαντρόσκυλα του νεοφιλελευθερισμού  αυτό το νέο της ανθρώπινης εργασίας που μας φτιάχνουν και που το κανονικό του όνομα είναι: σκλαβιά!