Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

ΜΕΤΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ….ΤΡΟΜΑΞΑ!!!


Μετά από απουσία ενός και πλέον μήνα στο χωριό για διάφορες δουλειές, μπήκα σήμερα στο μετρό και …τρόμαξα: Κάθε βαγόνι και ένα ομαδικό πορτραίτο μελαγχολίας! Σκυθρωπά πρόσωπα σαν μάσκες και μια βαριά σιωπή πιο βαριά και από τον ορυμαγδό του συρμού πάνω στις ράγες και τον ήχο της μονότονης αναγγελίας των σταθμών!
Είμαι τακτικός χρήστης των μέσων μαζικής μεταφοράς και ξέρω πολύ καλά ότι οι χώροι αυτοί δεν φημίζονται και τόσο για την ευθυμία και ιλαρότητα των συνωστιζομένων επιβατών τους. Πάντα υπάρχει εκεί η ευκαιρία για περισυλλογή και υπαρξιακές αποδράσεις του νου στον μικρό χρόνο της διαδρομής αλλά και πάντα υπήρχε ένα σπάσιμο της σιωπής από κάποια κουβέντα για τον καιρό ή κάποιο ρατσιστικό παραλήρημα των ηλικιωμένων, από την εύθυμη εισβολή μιας νεαροπαρέας ή τον τσιριχτό ήχο της ροκ μουσικής από τα ακουστικά κάποιου.
Σήμερα άλλαξα τέσσερις συρμούς και τέσσερις φορές έπεσα πάνω στο ίδιο και απαράλλαχτο μουντό σκηνικό που σας περιέγραψα στην αρχή. Όσο βαθαίνει η κρίση και προχωράει τόσο συνειδητοποιούνε, στην πράξη πια, ακόμη και οι πιο αφελείς –θυμάστε για την κοπέλα που σας είχα γράψει στις 16.02.10 που μιλούσε στο κινητό: «…και το καλοκαίρι που θα περάσει η κρίση, θα βρούμε δουλειά εγώ και ο Σάκης και θα είμαστε πολύ γαμάτοι ρε πούστη…»- ότι αυτό που ήρθε κι’ έρχεται είναι τόσο άγριο και τόσο απρόβλεπτα ανατρεπτικό για το στάτους του μέσου Έλληνα που κόβει την ανάσα.
Όταν κλείνει π.χ. ένα κατάστημα που λειτουργούσε ολόκληρες δεκαετίες δυο οικογένειες πέφτουν στα τάρταρα: αυτή του μαγαζάτορα που ήταν σίγουρη πως είχε λύσει το οικονομικό της πρόβλημα σε βάθος χρόνου και αυτή του ιδιοκτήτη του κτιρίου που νόμιζε πως είχε εξασφαλίσει στο διηνεκές ένα εισόδημα για κάποιο από τα παιδιά της, μιας και είναι πια γνωστό πως ό,τι κλείνει δεν ξανανοίγει.
Εκείνο όμως που με εντυπωσίασε πιο πολύ ήταν ότι τη μεγαλύτερη μελαγχολία είχαν στα πρόσωπα οι μετανάστες (και όλοι ξέρουμε πως το μετρό το παίρνουν μόνο οι νόμιμοι) αυτοί που λίγα χρόνια πριν έλαμπαν από χαρά γιατί βρεθήκαν στον «παράδεισο». Θυμάμαι μάλιστα αυτούς που έρχονταν από τα πρώην κομμουνιστικά κράτη πόσο αδιανόητο τους φαίνοτανε και πόσο εκπλήσσονταν με μας γιατί ενώ ζούσαμε σε αυτόν τον "παράδεισο" του καπιταλισμού είχαμε ακόμη αριστερά κόμματα!
Τώρα δεν έρχεται κανένας ξένος πια και πολλοί είναι εκείνοι που γυρνάνε πίσω στις πατρίδες τους. Τα πράγματα θα ισορροπήσουν από μόνα τους. Τώρα καταλαβαίνουνε και οι πιο κουτοί ότι δεν είχαν έρθει οι άνθρωποι αυτοί για τουρισμό αλλά για να δουλέψουν.
Και οι ηλικιωμένοι ρατσιστές που προανέφερα τώρα σωπαίνουν, γιατί είναι τα παιδιά τους χρεωμένα και χωρίς δουλειά και θα κληθεί η ψαλιδισμένη πλέον σύνταξη τους να τα ενισχύσει και με το χάλια που έχει το ΕΣΥ και η περίθαλψη και με τα γηρατειά που έρχονται: πως θα βρεθεί μια Ουκρανή για να τους …ξεσκατίσει;

22 σχόλια:

Elva είπε...

Για να το λεει καποιος που χρησιμοποιει συχνα τα ΜΜΜ, οπως εσυ φιλε navarino, καταλαβαινει κανεις ποσο τα μετρα και τα ΔΝΤ μνημονια εχουν καταβαλλει τη ψυχολογια πολλων στην Ελλαδα, που γερναει με...κουτσουρεμενους μισθους,...υποψια συνταξεων και ακομα πιο λιγες ελπιδες για τη νεολαια και το μελλον, αν φυσικα ανεχτουμε τετοιες μεσαιωνικες καταστασεις και δεν δειξουμε την αγανακτηση μας εμπρακτα!

Καλο βραδυ!

Roadartist είπε...

Και εγώ σήμερα άλλαξα τέσσερα βαγόνια του μετρό. Σίγουρα υπάρχει ένα διαφορετικό κλίμα το φετινό καλοκαίρι.. Τα ταβερνάκια όμως, τα μεζεδοπωλεία και οι καφετέριες στη Πλάκα, θησείο.. ήταν όλα γεμάτα.. Και όταν λέω γεμάτα, εννοώ φίσκα.. Και μιλάμε για βράδυ..Δευτέρας..
Πάντως αυτές τις μέρες όπου (μα όπου) και αν περάσω, όλοι μιλάνε για την οικονομία και για τις δουλειές και για το τι..θα έρθει.
Ναι μεν έξω, αλλά όντως προβληματισμένοι..

ΥΓ πάντως αυτό το κλίμα στο μετρό, δεν είναι τωρινό.. Κάθε χρόνο με το που καλοκαιριάζει, οι άνθρωποι καταβάλλονται με τη ζέστη, με την κούραση επιστρέφοντας από τις δουλειές.. Εφέτος σαφώς με ότι έχει γίνει είναι διαφορετικά τα πράγματα..Και είμαστε στην αρχή..

cook είπε...

αυτό είναι το δικό μου...σοκ κάθε που παίρνω το μετρό στην Αθήνα...γενικά οι άνθρωποι της πρωτεύουσας είναι κάπως...δεν τους αδικώ...αν έπρεπε να σαρδελοποιούμαι κι εγώ έτσι κάθε μέρα,τα ίδια και χειρότερα θα ήμουν...πόσο μάλλον τώρα ....

chameleontas09 είπε...

α ρε navarino... δεν παιζεσαι

παντα ευστοχος και καυστικος!!!

Καλη σου μερα


Αγγελής

navarino-s είπε...

@Elva μου γειά σου!
Είναι γεγονός ότι αλλάζουν πολλά "επί τα χείρω" και ο πολύς κόσμος τώρα αρχίζει να το συνειδητοποιεί!
Καλό σου βράδυ!

navarino-s είπε...

@Roadartist
Ίσως και η δική μου έντονη αίσθηση αυτής της κατάστασης που περιγράφω να περιέχει πολλά στοιχεία υποκειμενικότητας και να οφείλεται στη μακρά απουσία μου. Πάντως τονίζεις και εσύ ότι όλοι μιλούν για το αύριο!
Καλό βράδυ!

navarino-s είπε...

@cook
Γειά σου γλυκειά μου συνεταίρα!!!!
Έχεις δίκιο γι' αυτή τη μόνιμη εικόνα μελαγχολίας του μετρό!
Να είσαι καλά! Πολλά φιλιά!

navarino-s είπε...

@chameleontas09
Γειά σου Αγγελή μου λεβεντόπαιδο!

Prths είπε...

Καλησπέρα. Ναι, έτσι είναι... Σκυθρωπά πρόσωπα, μια διάχυτη "κακή ενέργεια". Νομίζω το αισθάνεται κανείς σε όλους τους δημόσιους χώρους. Πχ στο δρόμο ή στα καφενεία: ο αριθμός των ανθρώπων που ζητιανεύουν ή προσπαθούν να πουλήσουν μικροπράγματα έχει αυξηθεί πολύ - όπως και οι μικροκλοπές. Αντίθετα, έχει μειωθεί ο αριθμός των ανοικτών καταστημάτων, το προσωπικό, οι πελατεία, η ζωηρότητα. Κάπως σα να φάρδυναν τα ρούχα μας - ή μάλλον να ατόνησε και να τα "άδειασε" η κοινωνία. Πολύ κακή ψυχολογία, όπως επισημαίνει η Elva. Όχι μόνο ανησυχία ή ανασφάλεια αλλά και μια αίσθηση ματαιότητας ή απελπισίας "τί κάνουμε τώρα"

Tyler Durden είπε...

πάντα πολύ πετυχημένα πιάνεις τα σημάδια των καιρών. Η απίστευτα βάρβαρη και απάνθρωπη πολιτική που ακολουθείται σε θέματα συντάξεων, ασφάλειας και υγείας θα προκαλέσει και θανάτους, όπως συμβαίνει με την μη στήριξη από το ΙΚΑ πανάκριβων φαρμάκων που είναι σωτήρια για κάποιες παθήσεις ηλικιωμένων, επίσης πιθανότατα η κρίση να ξαναφέρει ξεχασμενες αρρώστειες που θέριζαν σε παλιότερες εποχές, λόγω της γενικευμένης φτώχειας η οποία θα έιναι μεγαλύτερη για τα οικονομικά ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα

navarino-s είπε...

@Prths
Σ' ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και το δυνατό σχόλιο σου που πάει πιο πέρα τα πράγματα και αναβθμίζει κατά πολύ την αρχική πρόθεση της ανάρτησης μου!
Να είσια καλά! Καλημέρα!

navarino-s είπε...

@Tyler
Είναι δύσκολα τα πράγματα φίλε μου και με την παρατηρησή σου για τα φάρμακα του ΙΚΑ δίνεις μια επιπλέον διάσταση για ένα ακόμη μεγαλύτερο κακό που ελλοχεύει!

the monkeys είπε...

ναβαρίνο μας@ωραία και ακριβής η παρατηρησή σου...πως να μην είναι σκυθρωποι όταν δεν έχουν μέλλον?δεν έχουν λεφτα η δουλειά,όνειρα η ελπίδες και ακόμα περισσότερο κάποιοι από αυτούς δεν θα έχουην διακοπές...και το χειρότερο όλοι ξέρουμε ότι φταίμε...καίρος για αλλαγές.

navarino-s είπε...

@monkakia μου το πιστεύετε ότι ψάχνω να βρω κανα εύθυμο θέμα και δεν μου βγαίνει;
Σε πάνε τα πράγματα προς τη με λαγχολία! Χαίρομαι όμως το τσαγανό σας και την αγωνιστικότητα σας!
Να είστε καλά!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ είπε...

Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα έγραφες κάτι τέτοιο "Θυμάμαι μάλιστα αυτούς που έρχονταν από τα πρώην κομμουνιστικά κράτη πόσο αδιανόητο τους φαίνοτανε και πόσο εκπλήσσονταν με μας γιατί ενώ ζούσαμε σε αυτόν τον "παράδεισο" του καπιταλισμού είχαμε ακόμη αριστερά κόμματα" και δεν ήταν παράδεισος ποτέ η Ελλάδα, σκέψου τι έχουν δει τα μάτια τους

ippoliti_ippoliti είπε...

Καλέ μου Navarino, προσυπογράφω κάθε λέξη του κειμένου σου. Είναι ακριβώς έτσι.
Χρησιμοποιώ κάθε μέρα τα ΜΜΜ κι η εικόνα είναι όπως την περιγράφεις.
Να έχεις καλή μέρα και καλές διακοπές
ΥΓ Παρότι καιρό έχω να αφήσω σχόλιο περνώ πάντα και σε διαβάζω. Το ίδιο έγραψα και στην Ελβα. Κάποιες υποχρεώσεις και η πολύ δουλειά μου στέρησαν χρόνο.

navarino-s είπε...

@ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Αρκεί να σου πω ότι και σε πιο απλά πράγματα εκείνο που υπάρχει πίσω τους δεν ξεχνιέται: ένα πρόχειρο γκάλοπ που έκανα στο χωριό τις μέρες του Μουντιάλ με τους ξένους (όλοι από χώρες του πρώην Υπαρκτού) κανείς δεν ήτανε με ομάδα της Ν.Αμερικής και της Αφρικής ένας υποσυνείδητος τρόμος για τη φτώχεια τους έκανε να είναι με Αγγλία Γερμανία και Ιταλία!

navarino-s είπε...

@Ippoliti μου και εγώ έχω έχω μισοχαθεί εδώ στο χωριό και κάνω αραιές επισκέψεις.
Σ' ευχαριστώ πάντως για τα καλά σου λόγια και σου εύχομαι καλό καλοκαίρι!

Irini Vergopoulou είπε...

Και γω χρησιμοποιώ τακτικά το μετρό, και περίπου τις ίδιες παρατηρήσεις κάνω....

Τα κατεβασμένα μούτρα είναι χαρακτηριστικό όλων των ανθρώπων στο γενικότερο κέντρο της Αθήνας....φίλοι μου που έχουν επιστρέψει από εξωτερικό μου λένε για άλλη 'ατμόσφαιρα' εκεί, πιο εύθυμη, από τους βόρειους, που τους έχουμε για κρύους. Εκεί χαμογελάνε στο δρόμο τουλάχιστον!

Παρατηρήσεις στο μετρό κάνω και γω, όπως και πάντα ότνα κυκλοφορώ.
Πρέπει να σε ενδιαφέρουν οι άνθρωποι , να έχεις ιδιάιτερη ευαισθησία για να το κάνεις....:)))

Vipera Lebetina είπε...

Το ίδιο παθαίνω και εγώ στο λεωφορείο! Κάτι μούτρα μέχρι το πάτωμα, ούτε κουβέντα από κανέναν! Και αν ακουστεί κουβέντα θα είναι παράπονο...
Μια φορά λοιπόν μπήκα μέσα σε ένα λεωφορείο με δυο άλλα παιδιά, παλιοί συμμαθητές, γελάγαμε και λέγαμε βλακείες ως συνήθως, και αυτό που εισπράξαμε ήταν αγριεμένα βλέμματα και μια παρατήρηση από μια στρίγγλα, ότι την ενοχλούσαμε και καλά, έτσι μας είπε!

Από τότε τσατίστηκα, και έτσι μέρα μασημέρι παίρνω το ποδήλατο και διανύω τα δέκα χιλιόμετρα που με χωρίζουν από το κέντρο της πόλης! Οπότε φροντίζω ταυτόχρονα για το περιβάλλον!

navarino-s είπε...

@Irini μου γειά σου!
Κάνεις μια πάρα πολύ σωστή παρατήρηση: αυτή για το ενδιαφέρον!
Νομίζω ότι "είσαι μέσα" και εκείνο που θέλω να προσθέσω είναι ότι αυτό προϋποθέτει το να μη βάζεις την αφεντιά σου στο ...κέντρο του σύμπαντος!

navarino-s είπε...

@Vipera
Πολύ σωστή η επιλογή σου!
Πολλοί από εμάς τους μεγάλους μισούνε συνήθως τα νιάτα μόνο και μόνο που είναι νιάτα και ψάχνουνε διάφορες αφορμές για να τους επιτεθούν!