Μαζί με τα πολύχρωμα λαμπιόνια και τους στολισμούς που βλέπουμε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στα μπαλκόνια της ελληνικής επικράτειας, παρατηρούμε και τη φιγούρα ενός φωτεινού και αναρριχόμενου Αγιοβασίλη που με τη βοήθεια μιας μικρής ανεμόσκαλας, ως άλλος διαρρήκτης, προσπαθεί να σκαρφαλώσει στο διαμέρισμα του νοικοκύρη! Άλλοι απ’ αυτούς βρίσκονται σε διαρκή κίνηση αναρρίχησης και άλλοι στέκουν ακίνητοι λες και τους σημαδεύει από κάτω με τα περίστροφα κάποια περίπολος του Χρυσοχοίδη!
Το φαινόμενο αυτό είναι πιο σύνηθες στις λαϊκές συνοικίες και τα τελευταία χρόνια δείχνει πως παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Δεν θέλω να κάνω και τον ψυχαναλυτή ή κοινωνιολόγο αλλά πιστεύω ότι το θέμα συνδέεται άμεσα με αυτή την υποσυνείδητη ροπή που έχει ο άνθρωπος προς την κλοπή ή τη διάρρηξη και η οποία απωθείται στο υποσυνείδητο από τη διαπαιδαγώγηση και τις ηθοπλαστικές παραινέσεις αλλά όταν το άτομο βρίσκεται κάτω από το βάρος έντονων οικονομικών προβλημάτων, αρχίζει να βγαίνει στην επιφάνεια με αφορμή διάφορα γεγονότα. Θυμάμαι στη δεκαετία του 60 που εκτός από τη δεκαετία των ανατροπών και των εξεγέρσεων ήταν και η δεκαετία της αφραγκίλας την οποία οι νεότεροι θα γνωρίζουν πολύ καλά από τους άφραγκους Βέγγους Ρίζους και Σταυρίδηδες, όταν βλέπαμε έργα με διαρρήξεις υπήρχε πλήρης ταύτιση με τους δράστες και δεν ακουγόταν ..κιχ μέσα στην αίθουσα. Όλοι θέλαμε να πάρουν οι κλέφτες τα λεφτά και τα κοσμήματα και αν ακουγόταν κάποιος θόρυβος στη σκηνή μας τρόμαζε πιο πολύ από όσο τρόμαζε τους …ενδιαφερόμενους!
Κάτι παρόμοιο νομίζω πως βγαίνει και σήμερα με τους αναρριχόμενους Αγιοβασίληδες. Και ότι το φαινόμενο συνδέεται άμεσα με την επιδεινούμενη οικονομική κρίση γι’ αυτό και γνωρίζει τη μεγαλύτερη άνθηση στις λαϊκές συνοικίες όπου οι συνέπειες της είναι πιο έντονες και μιας και εκεί οι άνθρωποι νιώθουν τελείως απίθανο να πέσουνε και οι ίδιοι θύματα διάρρηξης! Μόνο που δεν μπόρεσα να βρω κάποια στατιστικά στοιχεία για την επαλήθευση του: την άμεση σύνδεση δηλαδή κρίσης και αγιοβασίλη-διαρήκτη για να γίνω πιο πιστευτός, παρ’ ότι έψαξα όλες τις ΜRΒ στο διαδίκτυο και όλες τις πιο απίθανες στατιστικές που παραθέτει κάθε τόσο στις αναρτήσεις της η συνάδελφος cynical! Και έτσι θα παραμείνω στην εικασία.
Τέλος είναι περιττό, νομίζω, να προσθέσω ότι η απουσία του διακοσμητικού αυτού από τις εύπορες συνοικίες ίσα-ίσα που ενισχύει την εικασία που κάνω, αφού δεν πρόκειται για ζήτημα γούστου –ότι τάχα μου το θέαμα είναι κιτς- μιας και οι περισσότεροι από αυτούς λαϊκής καταγωγής άνθρωποι είναι που τα πιάσανε με αλλαξοκωλιές και κομπίνες, απλά τους τρομάζει η ιδέα: από το μπροστινό μπαλκόνι να ανεβαίνει ο διακοσμητικός και από το πίσω ο original διαρρήκτης!!!
Το φαινόμενο αυτό είναι πιο σύνηθες στις λαϊκές συνοικίες και τα τελευταία χρόνια δείχνει πως παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Δεν θέλω να κάνω και τον ψυχαναλυτή ή κοινωνιολόγο αλλά πιστεύω ότι το θέμα συνδέεται άμεσα με αυτή την υποσυνείδητη ροπή που έχει ο άνθρωπος προς την κλοπή ή τη διάρρηξη και η οποία απωθείται στο υποσυνείδητο από τη διαπαιδαγώγηση και τις ηθοπλαστικές παραινέσεις αλλά όταν το άτομο βρίσκεται κάτω από το βάρος έντονων οικονομικών προβλημάτων, αρχίζει να βγαίνει στην επιφάνεια με αφορμή διάφορα γεγονότα. Θυμάμαι στη δεκαετία του 60 που εκτός από τη δεκαετία των ανατροπών και των εξεγέρσεων ήταν και η δεκαετία της αφραγκίλας την οποία οι νεότεροι θα γνωρίζουν πολύ καλά από τους άφραγκους Βέγγους Ρίζους και Σταυρίδηδες, όταν βλέπαμε έργα με διαρρήξεις υπήρχε πλήρης ταύτιση με τους δράστες και δεν ακουγόταν ..κιχ μέσα στην αίθουσα. Όλοι θέλαμε να πάρουν οι κλέφτες τα λεφτά και τα κοσμήματα και αν ακουγόταν κάποιος θόρυβος στη σκηνή μας τρόμαζε πιο πολύ από όσο τρόμαζε τους …ενδιαφερόμενους!
Κάτι παρόμοιο νομίζω πως βγαίνει και σήμερα με τους αναρριχόμενους Αγιοβασίληδες. Και ότι το φαινόμενο συνδέεται άμεσα με την επιδεινούμενη οικονομική κρίση γι’ αυτό και γνωρίζει τη μεγαλύτερη άνθηση στις λαϊκές συνοικίες όπου οι συνέπειες της είναι πιο έντονες και μιας και εκεί οι άνθρωποι νιώθουν τελείως απίθανο να πέσουνε και οι ίδιοι θύματα διάρρηξης! Μόνο που δεν μπόρεσα να βρω κάποια στατιστικά στοιχεία για την επαλήθευση του: την άμεση σύνδεση δηλαδή κρίσης και αγιοβασίλη-διαρήκτη για να γίνω πιο πιστευτός, παρ’ ότι έψαξα όλες τις ΜRΒ στο διαδίκτυο και όλες τις πιο απίθανες στατιστικές που παραθέτει κάθε τόσο στις αναρτήσεις της η συνάδελφος cynical! Και έτσι θα παραμείνω στην εικασία.
Τέλος είναι περιττό, νομίζω, να προσθέσω ότι η απουσία του διακοσμητικού αυτού από τις εύπορες συνοικίες ίσα-ίσα που ενισχύει την εικασία που κάνω, αφού δεν πρόκειται για ζήτημα γούστου –ότι τάχα μου το θέαμα είναι κιτς- μιας και οι περισσότεροι από αυτούς λαϊκής καταγωγής άνθρωποι είναι που τα πιάσανε με αλλαξοκωλιές και κομπίνες, απλά τους τρομάζει η ιδέα: από το μπροστινό μπαλκόνι να ανεβαίνει ο διακοσμητικός και από το πίσω ο original διαρρήκτης!!!
