Ψήγματα και ψηφίδες(1) !!!

Κάτω από αυτόν τον τίτλο θα στεγάζονται από εδώ και πέρα οι αναρτήσεις που θα καλύπτουν ποικιλίες θεμάτων.



1. Παρ' όλες τις κατά καιρούς αισιόδοξες προβλέψεις η οικονομική κρίση βαθαίνει και πάει. Ο κόσμος όλο και μαζεύεται οικονομικά εκτός βέβαια από το να μιλάει στα κινητά τηλέφωνα! Λαύροι οι νεοέλληνες ακόμη και όταν οδηγούν ή περπατάνε στο δρόμο, συνεχίζουν να επιδίδονται με πάθος στο αγαπημένο τους σπορ. "Όσο μιλάω κερδίζω" λέει το σλόγκαν και μάλλον πρέπει να το πιστεύουν. Δεν θα ήτανε νομίζω υπερβολή να φανταστούμε ότι το ίδιο θα συμβαίνει και σε συνθήκες ακόμη πιο άγριας επιδείνωσης των οικονομικών μεγεθών. Ούτε αποκύημα επιστημονικής φαντασίας θα είναι το ότι μπορεί να βλέπουμε εικόνες σκελετωμένων ανθρώπων που θα πέφτουν στις γωνίες από την εξάντληση ενω θα συνεχίζουν να μιλάνε στο κινητό τους τηλέφωνο. Το τι θα λένε; Τα ίδια όπως και σήμερα. Τα μεν αγόρια: "...ναι ρε μαλάκα..πολύ γαμάτο μοντέλο...και γαμώ τις αναφλέξεις...240 άλογα ρε πούστη μου...όχι ρε μαλάκα...." και τα κορίτσια: "...ναι ρε Μαρία...όχι ρε μαλάκα... του το είπα ρε συ από την αρχή...εμένα βασικά μ'αρέσουν οι καθαρές κουβέντες...ναι ρε μαλάκα...".
.

2. Στις 04/11/2009 είχα βάλει την ανάρτηση για το Παράδοξο του Ζήνωνα και να που προχτές η Ελευθεροτυπία έγραφε ότι ένας Έλληνας μαθηματικός το έλυσε μετά από 2500 χρόνια! Και ότι η μελέτη του βραβεύτηκε και δημοσιεύτηκε στο έγκυρο περιοδικό Mathematic Review! Το έλυσε λέει με τη χρήση ...κβαντικών εξισώσεων (χριστός και παναγία!!!). Μόνο που δεν καταλαβαίνω δυο πραγματάκια: α)τι έλυσε ο ευλογημένος αφού όλοι ξέρουμε ότι στην πράξη ο Αχιλλέας θα φτάσει και θα περάσει τη Χελώνα!!! και β)ότι ενώ το Ζήνωνα τον καταλάβαινε και η θειά μου η Γκουργκούνω, τις κβαντικές εξισώσεις -και θα είναι πολλές φαντάζομαι- ποιός θα τις καταλάβει; Εκτός και αν ισχύει αυτό που είχε σημειώσει σε εκείνο το post ο Tyler Durden: "Μαθηματικός είναι ένας τυφλός άνθρωπος μέσα σε ένα σκοτεινό, μαύρο δωμάτιο, που ψάχνει μια μαύρη γάτα, που δεν είναι εκεί."
.

3. Αν με έλεγαν Δαμίγο θα τους τράβαγα μια μήνυση και θα τους πήγαινα μέχρι το Ευρωπαίκό Δικαστήριο! Μιλάω για εκείνη τη διαφήμιση της Εθνικής Τράπεζας όπου ένας υπέργηρος υπάλληλος -δείγμα ίσως και αυτό για το που σκέφτονται να πάνε τα όρια συνταξιοδότησης- υποδέχεται τον υποψήφιο δανειολήπτη ονόματι Δαμίγο και του υπενθυμίζει διαρκώς τους διάφορους ...Δαμίγους που είχε εξυπηρετήσει με δάνεια. Κάτι που στο μήνυμα διερμηνεύεται ως μια σταθερή και διαχρονική σχέση της εν λόγω τράπεζας με τους πελάτες αλλά έχει όμως και την άλλη εξήγηση: αυτοί οι Δαμίγοι μωρέ παιδί μου μια ζωή στην τσίτα και στα δάνεια ήτανε!

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ: ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ Ή ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ;

Έκπληκτη χθές η Ελλάδα πληροφορήθηκε από το στόμα του ίδιου του υπουργού το νέο "κατόρθωμα" βαρβαρότητας από τα Όργανα της υποτιθέμενης Τάξης: Δύο αστυνομικοί με πολιτικά και με ι.χ. αυτοκίνητο στην Κυψέλη κατέβηκαν και συνέλαβαν μια μετανάστρια μάνα, την έδειραν μπροστά στο παιδί της, της πέρασαν χειροπέδες και την πήγαν στο τμήμα, γιατί νόμισαν, λέει, ότι τους έβρισε.

Η συχνότητα τέτοιων περιστατικών -τις προάλλες αναφέρθηκε θάνατος μετανάστη σε τμήμα- τείνει πλέον να αφαιρέσει το στοιχείο της εξαίρεσης και να μιλάμε πια για κανόνα. Και αν λάβουμε υπ' όψιν κάποια επιπλέον στοιχεία: όπως για παράδειγμα το ότι αυτό που εμάς μας κάνει να βγαίνουμε από τα ρούχα μας για κάποιους αποτελεί παιχνίδι ηδονής και διασκέδασης! Μην ξεχνάμε εκείνο το περιστατικό πριν μερικά χρόνια με τους μετανάστες στο τμήμα της Ομόνοιας που τους έβαζαν να χτυπάνε ο ένας τον άλλον και αυτοί το μαγνητοσκοπούσαν με τα κινητά τους και χαχάνιζαν! Και ότι το βιντεάκι εκείνο που το μοίραζαν μεταξύ τους σε όλη την Ελλάδα και κάνανε πλάκα είχε βρεθεί και βγήκε στα κανάλια από το κινητό που είχαν κλέψει από έναν αστυνομικό των ΜΑΤ οι αντεξουσιαστές στα Εξάρχεια.

Έχουμε δηλαδή την επίδειξη μιας σαδιστικής βίας και μπαίνει πάντα το ίδιο ερώτημα: αυτά τα παιδιά που πλαισιώνουν τα σώματα ασφαλείας γεννιούνται έτσι ή γίνονται; Τραβάει δηλαδή η στολή άτομα κάποιας ιδιαίτερης ψυχοσύνθεσης ή υπάρχει η ίδια αναλογία με όλη την υπόλοιπη κοινωνία και στην αστυνομία λόγω της εξουσίας που έχουν εκδηλώνεται πιο εύκολα η συγκεκριμένη συμπεριφορά; Ή μήπως συμβαίνουν και τα δύο;

Γιατί θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τέτοιους ανθρώπινους τύπους συναντάμε σε όλο το πλέγμα της εξουσίας και των δημοσίων υπηρεσιών. Μόνο που εκεί ο σαδισμός εκδηλώνεται με το μπαμπάκι και όχι με βία γιατί δεν τους το επιτρέπουν τα καθήκοντα τους. Ενώ ο αστυνομικός έχει το δικαίωμα να σου στερήσει την ελευθερία και να σε πάει στο χώρο του.

Όπως θα πρέπει να τονίσουμε επίσης και την παγκόσμια ομοιομορφία της αστυνομικής συμπεριφοράς. Δεν συνιστά η αστυνομική βία ελληνικό προνόμιο: στο θέμα αυτό είμαστε σαν τους άλλους. Πόσες φορές δεν βλέπουμε στην τηλεόραση εικόνες τέτοιας βίας από όλο τον κόσμο; Στις ΗΠΑ βλέπουμε να εκτελούν επί τόπου τους έγχρωμους συλληφθέντες!

Πριν 6 χρόνια σε σταθμό του μετρό στις Βρυξέλλες μια αστυνομικίνα μας κρατούσε δυο ώρες όρθιους σαδιστικά και με το έτσι θέλω και μας είχε πάρει και τα διαβατήρια, με κίνδυνο να χάσουμε το αεροπλάνο, γιατί έλεγε ότι είχε λήξει το βδομαδιάτικο εισιτήριο μας, ενώ έληγε την άλλη μέρα, και τη διαβεβαίωνε γι' αυτό και ο υπάλληλος του σταθμού. Και ενώ εμείς είχαμε καταλάβει ότι αυτό ήτανε ένα καψόνι που μας έκανε γιατί της είχε μιλήσει η γυναίκα μου γαλλικά, αυτή ήτανε φλαμανδή και πληρώσαμε εμείς το μίσος της για τους βαλλόνους! Κωλοέλληνες, θα έλεγε μέσα της, που μου μιλάτε γαλλικά!

Τελικά το ερώτημα παραμένει: τραβάει η στολή κάποια ιδιαίτερα άτομα ή τα μεταμορφώνει; Υπηρεσιακή νοοτροπία ή διαστροφή;

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΤΑΥΡΟΥ ΔΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ!!!

Ο κ. Σταύρος Δήμας αποτελεί μια σπάνια περίπτωση της πολιτικής μας ζωής: ένας συντηρητικός πολιτικός που τοποθετήθηκε σε έναν κρίσιμο πόστο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανέλαβε συγκεκριμένα το χαρτοφυλάκιο για τα θέματα περιβάλλοντος, και επέδειξε μια πρωτοφανή δραστηριότητα και ριζοσπαστικοποίηση προωθώντας με ζήλο προτάσεις και λύσεις που πολλές φορές τον έφεραν αντιμέτωπο και με τον δικό του πολιτικό χώρο και την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Γιατί έτσι συμβαίνει με αυτά τα πράγματα: από πολύ κόσμο και αστούς πολιτικούς όλα τά θέματα και οι προβληματισμοί που αναπτύσσονται γύρω από την οικολογία και την υπεράσπιση του περιβάλλοντος, θεωρούνται ως αριστερές ιδιοτροπίες και σνομπάρονται! Όταν όμως κάποιοι με διάφορες αφορμές έρθουν πολύ κοντά με το αντικείμενο και το μελετήσουν -και έχουν βέβαια ένα επίπεδο ευαισθησίας- ριζοσπαστικοποιούνται και γίνονται υπέρμαχοι αυτών των ιδεών. Όπως συνέβη και με τον πρώην υποψήφιο πρόεδρο Αλ Γκόρ στις ΗΠΑ, που γυρίζει τώρα τον κόσμο και με ομιλίες και προβολές προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερους πάνω σε αυτήν την κατεύθυνση!

Έτσι και ο κ. Δήμας ένας Επίτροπος για θέματα Περιβάλλοντος με συντηρητική προέλευση, μεταβλήθηκε σε ακούραστο εργάτη και διαπρύσιο κήρυκα των οικολογικών ιδεών -έστω και όχι τόσο επαναστατικά όπως θα ήθελαν κάποιοι- με αποτέλεσμα να θεωρείται μακράν ο πιο πετυχημένος Επίτροπος που πέρασε από τη θέση αυτή. Και είναι προς τιμήν του κόμματος των Οικολόγων Πρασίνων που βγήκαν και ζήτησαν την ανανέωση της θητείας του!

Μόνο που ο κ. Πρωθυπουργός μας το είδε αλλιώς! Με τόσο πρόσφατη τη λαϊκή εντολή, με ισχυρή κυβέρνηση και σε περιόδο που με επιμονή τονίζει την ανάγκη της κοινωνικής συναίνεσης για τη λύση των μεγάλων μας προβλημάτων, έρχεται να προτείνει για Επίτροπο την κ. Δαμανάκη και όχι τον κ. Δήμα!

Ακολουθώντας πιστά το μικροκομματικό συμφέρον και το βόλεμα κάποιων, παραβλέπει τη συμβολική αξία που θε είχε μια τέτοια κίνηση ή υποτάσσεται, φαίνεται, σε κάποιες ισχυρές εσωκομματικές πιέσεις, όπως συνέβη και στην περίπτωση του Προϋπολογισμού με τις γνωστές παλινωδίες.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΚΑΙ …ΠΡΩΤΟΙ!!!

Είμαστε τελευταίοι στην πιστοληπτική ικανότητα και πρώτοι στη διαφθορά λένε οι στατιστικές, οι οποίες δεν είναι Greek statistics, και μάλλον την αλήθεια λένε. Μόνο που σε δεύτερη ανάγνωση και με λίγη σκέψη, λένε και κάποια άλλα πράγματα που δεν θα τα ακούσετε ποτέ από τους μεγαλοσχήμονες δημοσιογράφους μας στα δελτία των 8.
Ότι δηλαδή γι’ αυτό το ...σπορ της αθλιότητας, που μας καταβαραθρώνει σαν κοινωνία και το πληρώνουμε όλοι μας, όχι μόνο δεν ευθύνονται καθόλου εκείνοι οι έρημοι οι μετανάστες που έρχονται για ένα κομμάτι ψωμί και τους τα φορτώνουμε όλα, μάλλον ως θύματα απλήρωτης και ανασφάλιστης εργασίας εμπλέκονται και ίσα-ίσα που πολλοί από αυτούς κατάγονται από χώρες, όπως το Μπαγκλαντές, με μικρότερο συντελεστή διαφθοράς από αυτόν της δικής μας.
Το σπορ αυτό της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος της ξεφτίλας και της διεφθαρμένης συναλλαγής είναι ένα σπορ που διεξάγεται αποκλειστικά από «καθαρόαιμους» Έλληνες βλέπετε! Από «καθώς πρέπει» συμπολίτες μας που η υπόλοιπη κοινωνία τους βγάζει το καπέλο και συναλλάσσεται μαζί τους …δεόντως! Άπαντες μάλιστα εξ’ αυτών συνιστούν πρότυπα επιτυχίας για τους υπόλοιπους.

Και όλοι μαζί απαρτίζουν αυτόν τον «ενάρετο» και καταθλιπτικό εσμό των νεοελλήνων που καταπατούν και καίνε τα δάση και βουτηγμένοι μέσα στην πολιτιστική ανυπαρξία και υποκουλτούρα αβαντάρουν γουρούνια, καθώς βλέπουν μετά μανίας τις εκπομπές τους στην τηλεόραση και αγοράζουν τις Κυριακές τις βδομαδιάτικες σκατοεφημερίδες τους με …. αποκαλύψεις σκανδάλων! ξερόλες φαρισαίοι και υποκριτές τα βάζουν με τα νέα παιδιά που βγαίνουν στο δρόμο να διαδηλώσουν για ένα καλύτερο αύριο και για μια χαραμάδα φωτός σε αυτή τη μαυρίλα, και έτσι όπως βλέπουν από τον καναπέ την κάμερα να ζουμάρει στον κάδο απορριμάτων με τη μολότωφ, αγριεύουν τρίζουν τα δόντια και θέλουνε να δαγκώσουν λαρύγγια, και όταν πάνε στην κάλπη σπρώχνουν τα κόμματα εξουσίας προς την «ατζέντα Καρατζαφέρη» για σκούπες μεταναστών και στρατόπεδα για έντονη αστυνόμευση στους δρόμους και για καρτέρια!

Περάστε κόσμε: Εδώ οι καλύτερες ταινίες της 10ετίας!!!!

Μου ήρθε να βάλω αυτόν τον τίτλο γιατί όλο αυτό το παιχνίδι που παίζουμε με τις λίστες μου θύμισε τα παλιά μαγαζιά που έβγαζαν έξω την πραμάτεια τους και τη διαλαλούσαν παινεύοντας την! Εδώ η πραμάτεια μας δεν είναι για πούλημα -λιγάκι "μούρη" μπορεί να πουλάμε- έχει να κάνει με συγκινήσεις και συναισθήματα, αγγίγματα ψυχής και γρατσουνίσματα που προξένησαν στον καθένα μας τα έργα αυτής της σπουδαίας τέχνης του ανθρώπου: της 7ης!

Γνωρίζοντας βέβαια ότι, όπως τόσο εύστοχα σημειώνει στη λίστα της η συνάδελφος crispy, με πόνο ψυχής αφήσαμε έξω και αριστουργήματα. Και ότι οι τελευταίες χρονικά ταινίες που είδαμε αποκτούν ένα προβάδισμα στη μνήμη μας σε σχέση με τις παλαιότερες.

Εγώ προσπάθησα να κρατήσω στη λίστα μου και μια αξιολόγηση ποιοτικής διαβάθμισης σύμφωνα βέβαια με τα δικά μου κριτήρια παρ' ότι που ξέρω ότι αυτό είναι αρκετά δύσκολο.

Έχουμε και λέμε λοιπόν, ως τις 20 καλύτερες ταινίες για τη δεκαετία 2000-2009 εγώ θεωρώ κατά σειρά αξιολόγησης τις πιο κάτω:

1. Η Λευκή Κορδέλα. του Μίκαελ Χάνεκε

2. Mulholland Drive. του Ντέϊβιντ Λιντς

3. Τυχερή Κι’ Ευτυχισμένη. του Μάϊκ Λη

4. Γκραν Τορίνο. του Κλιντ Ηστγουντ

5. Τα Παιδιά Της Χορωδίας. του Κριστόφ Μπαρατιέ

6. Τραγούδια Από Το Δεύτερο Όροφο. του Ρόϋ Άντερσον

7. Εσείς Οι Ζωντανοί. του Ρόϋ Άντερσον

8. Match Point. του Γουντυ Αλλεν

9. Γράμματα από το Ιβο Ζιμα. του Κλιντ Ηστγουντ

10. 4 Μήνες 3 Εβδομάδες και 2 Μέρες. του Κριστιάν Μουνγκίου

11. Old Boy. του Τσαν Γουκ Παρκ

12. The Big Fish. του Τιμ Μπάρτον.

13. Προσοχή Πόθος. του Ανγκ Λι

14. Οι Ωρες. του Στίβεν Ντάλντρι

15. Dogville. του Λαρς Φον Τρίερ

16. Αναχωρήσεις. του Γιοτζίρο Τακίτα

17. Οι Ζωές των Άλλων. του Φλόριαν Χένκελ Φον Ντόνερσμαρκ

18. Ο Επίμονος Κηπουρός. Του Φερνάντο Μεϊρέγιες

19. Ο Άνεμος Χορεύει το Κριθάρι. Του Κεν Λόουτς

20. Οι 3 Ταφές του Μελκιάδες Εστράδα. Του Τόμυ Λη Τζόουνς