ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΧΙΟΝΙΑΣ!!!

    Πρόκειται για μια αισθητική και ποιοτική  παρέμβαση των εκδόσεων ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ στο χώρο του βιβλίου. Γιατί ενώ έχουμε να κάνουμε με ανθολογία ελληνικού χριστουγεννιάτικου διηγήματος και ο νους μας πάει δικαιολογημένα στις γνωστές φόρμες και καταστάσεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση ανατρέπονται τα πάντα. Το εύρος της επιλογής και η ποιότητα των κειμένων είναι τέτοια που το βιβλίο περνάει από μόνο του στο χώρο μιας ξεχωριστής δημιουργίας.

    Μέσα  από 54 επίλεκτα κείμενα 34 Ελλήνων λογοτεχνών που ξεκινάνε από το 19ο αιώνα και φτάνουν στο σήμερα, γιατί είναι αρκετοί οι ζώντες συγγραφείς -μια άλλη καινοτομία του βιβλίου- που περιλαμβάνονται στην Ανθολογία, υπάρχουν τα πάντα. Υπάρχει η νοσταλγία της προσμονής που με ένταση ζούσαμε οι μεγάλοι αλλά υπάρχει και αυτή η απροσδιόριστη κρυφή χαρά για κάτι καινούργιο, αυτή που μπορεί να μην τη λένε τα σημερινά παιδιά αλλά τη βιώνουν.

    Υπάρχουν τα κλασικά ηθογραφικά κομμάτια του παρελθόντος αλλά υπάρχει και ο ρεαλισμός του χτες και του σήμερα. Υπάρχει μια ανάταση και μια χαρά μια αίσθηση πληρότητας και γοητείας αλλά υπάρχει και αυτή η υφέρπουσα ή ανοιχτή μελαγχολία των ημερών που μας τσιμπάει. Και αν αυτά είναι πράγματα υποκειμενικά και καταστάσεις περιπεπλεγμένες, υπάρχει κάτι το στέρεο και το αντικειμενικό: τα κείμενα του βιβλίου είναι συναρπαστικά και είναι κείμενα που διαβάζονται από όλους!

    Όσο για εκείνο το αισθητικό στοιχείο που είπα στην αρχή είναι ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με εκδοτικό κομψοτέχνημα. Σκληρό εξώφυλλο κλώστινος σελιδοδείκτης, φωτογραφίες, βιογραφίες, υψηλής ποιότητας χαρτί και εκτύπωση.

    Και για να πάρετε μια ιδέα για το τι ...ομάδα μιλάμε, παραθέτω και τα ονόματα:
Αλέξανδρος Μωραϊτίδης - Ανδρέας Λασκαράτος - Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Αντώνης Τραυλαντώνης - Ανδρέας Καρκαβίτσας - Γεώργιος Αθάνας Χρήστος Χρηστοβασίλης - Κώστας Κρυστάλλης - Γιάννης Βλαχογιάννης - Δημήτρης Καμπούρογλους - Γεράσιμος Βώκος - Αργύρης Εφταλιώτης - Παύλος Νιρβάνας - Δημοσθένης Βουτυράς - Κώστας Παρορίτης - Φώτης Κόντογλου - Στρατής Δούκας - Δημήτρης Γιαννουκάκης - Στρατής Μυριβήλης - Στέφανος Δάφνης - Κώστας Βάρναλης - Κώστας Ουράνης - Κωστής Μπαστιάς - Στρατής Τσίρκας - Μαρία Ιορδανίδου - Παναγιώτης Τέτσης - Κώστας Γεωργουσόπουλος - Περικλής Σφυρίδης - Βασίλης Γκουρογιάννης - Χρήστος Μπουλώτης - Θωμάς Κοροβίνης - Κική Δημουλά - Σωτηρία Σταυρακοπούλου - Αντώνης Σουρούνης

Νομίζω πως περιττεύει να πω ότι το συνιστώ ανεπιφύλακτα! 

     

Πολ Βαλερύ: Σκέψεις και Αποφθέγματα!!

 

Σημείωση: Ο Πολ Βαλερύ (1871-1945) ποιητής φιλόσοφος και συγγραφέας, υπήρξε κάτι το μοναδικό στα παγκόσμια γράμματα. Μια πολυσχιδής προσωπικότητα, ο άνθρωπος φαινόμενο για να το πούμε απλά που ασχολήθηκε με φοβερό πάθος και ένταση με ότι καταπιάστηκε. Ακόμη και καθηγητή μαθηματικών προσέλαβε σε μεγάλη ηλικία για να κατανοήσει επακριβώς κάποιες έννοιες με εξισώσεις σχετικές με ένα φιλοσοφικό έργο που διαπραγματευόταν. Και έχουνε γίνει θρύλος τα 261 τατράδια του των 28.000 σελίδων που έγραφε σε όλη του τη ζωή και που μπορεί να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμα η έκδοση τους. Από αυτό το χρυσοφόρο ποτάμι και από τις εκδόσεις "στιγμή" κυκλοφορεί στα ελληνικά μια μικρή ανθολογία  με επιμέλεια της Χαράς Μπανάκου-Καραγκούνη από την οποία σας παραθέτω κάποια μικρά αποσπάσματα.

 

1. Ο άνθρωπος ένα πράγμα μόνο έχει να φοβάται, την "ευαισθησία" του.

 

2. Γεννήθηκα πολλοί και πέθανα ένας μόνο. Το παιδί που γεννιέται είναι ένα αναρίθμητο πλήθος, που η ζωή περιορίζει αρκετά νωρίς σε ένα μόνο άτομο, αυτό που εκδηλώνεται και πεθαίνει.

 

3. Το παιδί βλέπει και δεν ξέρει. Ο μεγάλος ξέρει και δεν βλέπει.

 

4. Η πολιτική είναι η τέχνη του να εμποδίζεις τους ανθρώπους να ανακετεύονται με ό,τι τους αφορά.

 

5. Η πολιτική βρίσκει πάντοτε μια ευγενική διατύπωση που επιτρέπει, αν δεν προτρέπει σ' αυτές , τις πιο άτιμες διαδικασίες.

 

6. Ο ορισμός του Ωραίου είναι εύκολος: είναι αυτό που απελπίζει.

 

7. Οι αισιόδοξοι γράφουν άσχημα.

 

8. Για έναν ποιητή, το θέμα ποτέ δεν είναι να πει ότι βρέχει. Το θέμα είναι .... να δημιουργήσει τη βροχή.

 

9. Ποίηση είναι η ανάπτυξη ενός επιφωνήματος.

 

10. Να φυλάγεσαι από τις οφθαλμαπάτες που δημιουργεί ο άλλος από το γεγονός και μόνο ότι είναι άλλος. Και η γλώσσα, που είναι το ισχυρότερο μέσο του Άλλου, εγκατεστημένο μέσα μας.

 

11. Η αντικειμενικότητα βρίσκεται ανάμεσα σε δυο υποκειμενικότητες. Η μία είναι αφελής, η άλλη επεξεργασμένη.

 

12. Το να είσαι αυτό που δεν είσαι, αυτό είναι η γνώση.

Αδυνατώ να το πιστέψω!!!

Στην αρχή νόμισα ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος ή για κάποια ανεξέλεγκτη είδηση του διαδικτύου που πέρασε και στον Τύπο όπως στην Εφημερίδα των Συντακτών όπου τη διάβασα. Όταν όμως είδα ότι πηγή της είδησης ήταν έκθεση του ΟΗΕ, ειλικρινά πάγωσα!

"Το 99,3 % των γυναικών της Αιγύπτου έχουν υποστεί σεξουαλική επίθεση". Ακόμη και κατά τη διάρκεια της λεγόμενης "άραβικής άνοιξης" έγιναν, λέει, στην πλατεία Ταχρίρ 91 δημόσιοι βιασμοί. Και πως είναι δυνατόν να πιστέψεις μια τέτοια είδηση ακραίας βαρβαρότητας φρίκης και κτηνωδίας; Πως μπορεί να φανταστεί  ανθρώπινος νους ότι αυτά τα κτήνη οι αρσενικοί Αιγύπτιοι δεν συγκρατούνται ούτε με τη σκέψη κάποιας μάνας και κάποιας αδελφής που ίσως θα έχουν;

Το μόνο που μπορείς να καταλάβεις, και όταν μάλιστα βλέπεις μια φωτογραφία σαν αυτή, είναι το γιατί στις διαδηλώσεις συμμετέχουν πάντα πολλές γυναίκες και γιατί στα πρόσωπα τους αποτυπώνεται τόση ένταση και τόση αγωνία για έναν δικαιότερο κόσμο. 

Στυλιανός Αλεξίου: Αποχαιρετάμε έναν μεγάλο μας δάσκαλο!!!

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών ο Στυλιανός Αλεξίου ένας μεγάλος πνευματικός άνθρωπος της πατρίδας μας ένας ακούραστος εργάτης με τεράστιο έργο στην Αρχαιολογία και στη Φιλολογία από την οποία και τον γνώρισα διαβάζοντας δυο σπουδαία έργα του. Δυο έργα στα οποία εθαύμασα τη μεθόδικότητα του την ενδελεχή έρευνα του, την προσπάθεια για αντικειμενική θεώρηση των   πραγμάτων και τη γλαφυρή γλώσσα του.

 

Δυο έργα που θα μείνουν εθνική μας κληρονομιά και που δεν πρέπει να λείπουν από τις βιβλιοθήκες μας. Πρόκειται συγκεκριμένα για το έργο "Διονυσίου Σολωμού: ΠΟΙΗΜΑΤΑ και ΠΕΖΑ" που εκδόθηκε το 2007 από τις εκδόσεις "στιγμή".

  

                            
Και το "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- Από τον Όμηρο στον 20ο αιώνα" που εκδόθηκε το 2011 πάλι από τις εκδόσεις "στιγμή".

TZON TΣΙΒΕΡ: Ο ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΣ!!!

Πρόκειται για τη συλλογή διηγημάτων του μεγάλου αμερικανού συγγραφέα Τζον Τσίβερ (1912-1982) που η παγκόσμια κριτική τον έχει κατατάξει μέσα στην πρώτη τριάδα των ηθογράφων της προνομιούχας Αμερικής του 20ου αιώνα μαζί με τον Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ και τον Τζον Απντάϊκ.  

  Το βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε στη γλώσσα μας τον Ιούλιο του 2013 από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. Και εδώ αρχίζουν τα περίεργα και τα ερωτηματικά: γιατί έπρεπε δηλαδή να περιμένει ο έλληνας αναγνώστης τόσα πολλά χρόνια για να γνωρίσει τον μεγάλο αυτό μάστορα της γραφής. Όταν μάλιστα, όπως βλέπουμε στην αρχή στην ταυτότητα του βιβλίου, στην Αμερική σημείωνε μεγάλη επιτυχία και εκδιδόταν ανελλιπώς με μια έκδοση το χρόνο από το 1946 μέχρι το 1978, τριάντα δύο συναπτά έτη και με μόνη εξαίρεση τις χρονιές 1974, 1975 και 1976 που δεν πραγματοποίησε έκδοση. Και δεν νομίζω ότι αυτό ήταν αποτέλεσμα απροσεξίας από μεριάς εκδοτών μας. Απλά, δείχνει ανάγλυφα αυτό το εκδοτικό φαινόμενο που παρατηρήθηκε, και όχι μόνο στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια: Τη θεοποίηση του ογκώδους μυθιστορήματος με την υψηλή τιμή και την πληρη απαξίωση της μικρής φόρμας. Κάτι που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό και τα συγγραφικά πράγματα με αποτέλεσμα να θεωρείται  ολοκλήρωση για ένα συγγραφέα μόνο η συγγραφή μυθιστορήματος. Και ικανότατοι διηγηματογράφοι να τσαλαβουτάνε στα ξένα γι' αυτούς χωράφια του μυθιστορήματος ψάχνοντας γι' αυτή τη ρημάδα την ολοκλήρωση. Ακόμη και η κυρία Άλις Μονρώ που τιμήθηκε φέτος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας δήλωσε ότι ένοιωθε το ίδιο κόμπλεξ αλλά τελικά δεν ενέδωσε στον πειρασμό.

Το βιβλίο αποτελείται από εννέα μικρά διηγήματα που όλα τους διακρίνονται για την αριστοτεχνική δομή τους και συναρπαστικότητα. Όλα τα στοιχεία που δίδονται στη περιγραφή κάποια στιγμή αξιοποιούνται και  ο αναγνώστης διολισθαίνει σιγά-σιγά σε αυτόν τον παράξενο κόσμο των ηρώων που ενώ δείχνει τακτοποιημένος και άνετος μια αίσθηση κλιμακούμενης και ακαθόριστης απειλής αρχίζει να αιωρείται και να ανεβάζει το ενδιαφέρον. Για να έρθει στο τέλος η πλήρης και απρόσμενη ανατροπή που σε αφήνει αποσβολωμένο και να κάνεις δυο πράγματα: πρώτα να ανακαλείς νοερά όλη την ιστορία από την αρχή και μετά να ευχαριστείς τη ζωή που σε έκανε αναγνώστη.
Άσε που εκείνο το ομώνυμο διήγημα της συλλογής συνιστά μια πρωτοφανή καινοτομία γραφής κάτι το τελείως διαφορετικό από ό,τι είχα μέχρι τώρα διαβάσει.

Απλά, μη το χάσετε! 

 

 

 

 

σημείωση: ο πλήρης τίτλος της συλλογής είναι: " Ο Κολυμβητής και άλλες ιστορίες"